
Notatki połączone z encjami
Odniesienie do NPC-a albo lokacji prowadzi do prawdziwej karty, nie do luźnego słowa.
Notatka „gadał z kowalem" jest bezużyteczna, jeśli nie prowadzi do kowala, którego gracze poznali dwie sesje temu.
W Talehaven notatka może odwoływać się wprost do NPC-a, lokacji albo przedmiotu, więc kontekst zostaje z Tobą.
Zapisujesz „przekazać list frakcji", ale po tygodniu nie wiesz, który to list, która frakcja i komu obiecałeś.
Zwykły dokument nie wie, że wspomniany kowal to konkretny NPC z własną kartą i sekretem.
Potrzebujesz notatek, które łączą się z resztą kampanii i pozwalają jednym kliknięciem wrócić do źródła.
Gracze podejrzewają @Halvard i obiecali pomoc karczmarce w #Alpendorf. Sztygar wciąż ukrywa, co znaleziono w #Głęboka Żyła.
Notatka odwołuje się wprost do NPC-a i lokacji, więc prowadzi do źródła.
Notatka to pełny tekst z formatowaniem, nagłówkami i listami, a nie sztywny formularz.
Wspomniany NPC, lokacja czy przedmiot staje się odnośnikiem, który prowadzi do pełnej karty.
Prywatna notatka Mistrza Gry zostaje przy Tobie. Udostępniona trafia do graczy jako materiał kampanii.

Odniesienie do NPC-a albo lokacji prowadzi do prawdziwej karty, nie do luźnego słowa.

Nagłówki, listy i wyróżnienia porządkują długie przygotowania i podsumowania sesji.

To, co ma zostać tajemnicą, zostaje tajemnicą. Gracze nie widzą Twoich prywatnych notatek.

Handout, list albo mapa okolicy trafia do graczy jako udostępniona notatka lub dokument.

Znajdujesz notatkę po treści, nazwie postaci albo miejscu, bez przewijania wszystkiego.

Podsumowanie każdej sesji jest częścią historii i wraca wtedy, gdy go potrzebujesz.
Aplikacja do notatek pamięta słowa. Talehaven pamięta, do czego te słowa się odnoszą.
Kiedy notatka wie, że mówi o konkretnym NPC-ie i konkretnej lokacji, przygotowanie sesji przestaje być archeologią.
Dobra notatka nie tylko przypomina, co się stało. Prowadzi Cię z powrotem do źródła.

Po sesji zapisujesz, że gracze podejrzewają sztygara i obiecali karczmarce pomoc. Obie osoby to konkretni NPC-e, więc notatka prowadzi wprost do ich kart.
Przed kolejnym spotkaniem otwierasz dziennik, klikasz w sztygara i od razu wiesz, co ukrywa i co gracze zdążyli odkryć.
Zacznij notować w miejscu, które rozumie, o kim i o czym piszesz. Reszta kampanii jest o jedno kliknięcie dalej.